Opis systemu poziomej wiertnicy kierunkowej i różnica w wierceniu prowadzonym

1. System wiertniczy: jest to główny korpus operacji wiercenia i przeciągania wstecznego sprzętu krzyżowego. Składa się z hosta wiertnicy, stołu obrotowego itp. host wiertnicy jest umieszczony na ramie wiertnicy, aby zakończyć operację wiercenia i operację przeciągania wstecznego. Stół obrotowy jest zainstalowany na przednim końcu głównej maszyny wiertnicy, połączony z rurą wiertniczą i spełnia wymagania różnych stanów pracy poprzez zmianę prędkości sterowania i wyjściowej oraz momentu obrotowego stołu obrotowego.

2. System zasilania: składa się z hydraulicznego źródła zasilania i generatora. Źródłem zasilania jest dostarczanie wysokociśnieniowego oleju hydraulicznego do systemu wiertniczego jako zasilanie wiertnicy, a generator dostarcza energię do obsługi urządzeń elektrycznych i oświetlenia placu budowy.

3. System kontroli kierunku: system kontroli kierunku to narzędzie kierunkowe, które monitoruje i kontroluje określoną pozycję i inne parametry wiertła pod ziemią za pośrednictwem komputera i prowadzi wiertło do prawidłowego wiercenia. Dzięki sterowaniu tym systemem wiertło może wiercić zgodnie z krzywą projektową. Obecnie często stosuje się dwie formy systemów sterowania kierunkiem, przenośne bezprzewodowe i przewodowe.

4. System błotny: system błotny składa się ze zbiornika do mieszania błota, pompy błotnej i rurociągu błotnego, aby zapewnić systemowi wiertni błoto odpowiednie do warunków wiercenia.

5. Narzędzia wiertnicze oraz maszyny i narzędzia pomocnicze: są to wszelkiego rodzaju maszyny i narzędzia stosowane przy wierceniu i rozwiercaniu. Narzędzia wiertnicze to głównie rury wiertnicze, wiertła, silniki do błota, rozwiertaki, noże tnące oraz inne maszyny i narzędzia odpowiednie do różnych warunków geologicznych. Maszyny i narzędzia pomocnicze obejmują pierścienie osadcze, złącza obrotowe i ściągacze o różnych średnicach rur.

Różnica między poziomym wierceniem kierunkowym a wierceniem prowadzonym

Zasada działania wiercenia kierunkowego polega na wykorzystaniu technologii wiercenia kierunkowego do wykonania otworu pilotowego zgodnie z zaprojektowaną trajektorią wiercenia. Po wykonaniu otworu pilotowego wiertło o dużej średnicy i układany rurociąg o średnicy mniejszej niż wiertło są wymieniane na końcu przewodu rur wiertniczych. Po cofnięciu rury wiertniczej następuje poszerzenie otworu pilotowego, a następnie wciąganie rurociągu do ułożenia. W procesie wiercenia otworu prowadzącego do smarowania, chłodzenia i przenoszenia wykorzystywana jest mieszanina bentonitu, wody i powietrza. ścięta gleba do ziemi. Na wiertle zainstalowany jest kierunkowy przyrząd pomiarowy i kontrolny, który może zmieniać kąt nachylenia wiertła. Długość wiertła to całkowita długość rury wiertniczej.

Zasada działania wiercenia kierowanego polega na zmianie kierunku wiercenia i regulacji kąta zagłębienia wiertła za pomocą asymetrycznej reakcji płaszczyzny pochylonej wiertła. Jeżeli pręt obrotowy wiertła jest podawany i obracany jednocześnie, realizowane będzie wiercenie prostoliniowe. Jeśli tylko posuw podawany jest bez rotacji, siła reakcji pochyłej płaszczyzny zmieni kierunek wiertła i zrealizuje ukośne wiercenie. Podczas wiercenia sygnał wysyłany przez sondę lub nadajnik w świrze jest odbierany przez detektor powierzchniowy, a kąt i głębokość świdra można regulować w dowolnym momencie. Gdy wiertło dotrze do wyznaczonego punktu docelowego, będzie kilkakrotnie ciągnięte tam i z powrotem, aż otwór wiertniczy poszerzy się do średnicy ułożonego rurociągu, a następnie rurociąg zostanie połączony z warstwą gruntu. W zależności od różnych metod formowania otworów wiercenie kierowane można podzielić na wiercenie na sucho i wiercenie na mokro. Narzędzie do wiercenia na sucho składa się z wiertła do wyciskania, komory sondy i młotka udarowego. Tworzy dziurę przez wytłaczanie udarowe bez zrzucania. Narzędzie do wiercenia na mokro składa się z wiertła strumieniowego i komory sondy. Tnie warstwę gleby strumieniem wody pod wysokim ciśnieniem, czasami uzupełnianym przez głowicę udarową z napędem górnym, aby rozbić duże kamyki i twarde warstwy gleby.

Wiercenie kierunkowe ma ogólne zastosowanie do gliny, gliny pylastej, mułu gliniastego i piasku pylastego. Wiercenie sterowane ma ogólne zastosowanie do miękkiej gleby. Redaktor pomniejszy wierceń kierunkowych poziomych wprowadził, że zakres średnic ułożenia rur w wierceniu kierunkowym i kierunkowym wynosi 50-1200mm, a długość ułożenia rur zależy od stanu gruntu i wydajności wiertnicy. W gruntach spoistych długość układania rur dużego wiertła osiągnęła 2308 m Wiercenie kierunkowe i kierowane ma mniejszą ingerencję na powierzchni, dużą prędkość budowy i może kontrolować kierunek układania rur z wysoką dokładnością konstrukcji. Wiercenie kierunkowe ma jednak wysokie wymagania na placu budowy i trudno je wykonać w niespoistej warstwie gruntu. Ma ogólne zastosowanie do różnych warstw bez głazów, w tym warstw wodonośnych. Wiercenie z prowadzeniem nie jest odpowiednie dla warstw piasku i żwiru. Ze względu na ograniczenie głębokości detekcji detektora głębokość wiercenia kierowanego jest ograniczona.